اریک آلفرد لزلی ساتی (17 مه 1866 - 1 ژوئیه 1925)، که پس از سال 1884 نام خود را با نام اریک ساتی امضا کرد، آهنگساز و پیانیست فرانسوی بود. او فرزند پدری فرانسوی و مادری بریتانیایی بود. او در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد، اما دانش‌آموزی بی‌نظیر بود و مدرکی نگرفت. در دهه 1880 او به عنوان پیانیست در کافه کاباره در مونمارتر پاریس کار کرد و شروع به آهنگسازی آثاری کرد که بیشتر برای پیانو تکنوازی بود، مانند Gymnopédies و Gnossie.nnes. او همچنین برای یک فرقه رزیکلاسی که مدت کوتاهی به آن وابسته بود موسیقی نوشت.

پس از طلسمی که در آن کم آهنگسازی می کرد، ساتی به عنوان یک دانش آموز بالغ وارد دومین آکادمی موسیقی پاریس، Schola Cantorum شد. تحصیلات او در آنجا موفقیت آمیزتر از هنرستان بود. از حدود سال 1910 او مورد توجه گروه های متوالی آهنگسازان جوان قرار گرفت که به دلیل غیر متعارف بودن و اصالت او جذب شدند. در میان آنها گروه معروف به Les شش. ملاقات با ژان کوکتو در سال 1915 منجر به ایجاد رژه باله (1917) برای سرژ دیاگیلف با موسیقی ساتی، دکور و لباس‌های پابلو پیکاسو و طراحی رقص لئونید ماسین شد.

مثال ساتی، نسل جدیدی از آهنگسازان فرانسوی را از امپرسیونیسم پسا واگنری به سمت سبکی کم‌تر و کوتاه‌تر هدایت کرد. موریس راول و فرانسیس پولنک از جمله کسانی بودند که تحت تأثیر او قرار گرفتند و او را به عنوان یکتأثیر بر آهنگسازان جدیدتر و مینیمالیست مانند جان کیج و جان آدامز. هارمونی او اغلب با آکوردهای حل نشده مشخص می شود، او گاهی اوقات از خطوط نواری خودداری می کند، مانند در Gnossiennes، و ملودی های او عموما ساده هستند و اغلب نشان دهنده عشق او به موسیقی قدیمی کلیسا هستند. او به برخی از آثار بعدی خود عناوین پوچ، مانند Veritables Preludes flasques (pour un chien) ("Preludes واقعی شل و ول (برای یک سگ)"، 1912)، Croquis et agaceries داد.d'un gros bonhomme en bois («طرحها و عصبانیت های یک مرد چوبی بزرگ»، 1913) و Sonatine burocratique («سوناتینا بوروکراتیک»، 1917). بیشتر آثار او مختصر است و بیشتر برای پیانو سولو است. استثناها عبارتند از "درام سمفونیک" او سقراط (1919) و دو باله متأخر مرکور و رله (1924).

ساتی هرگز ازدواج نکرد و خانه او در بیشتر دوران بزرگسالی اش یک اتاق کوچک مجردی بود، ابتدا در مونمارتر و از سال 1898 تا زمان مرگش.th، در Arcueil، حومه پاریس. او در طول سال‌ها از تصاویر مختلفی استفاده کرد، از جمله دوره‌ای در لباس شبه کشیش، دیگری که در آن همیشه کت و شلوارهای مخملی یکسان می‌پوشید و به خاطر آخرین شخصیت خود، در لباس‌های مرتب بورژوازی، با کلاه کاسه‌دار، یقه بال و چتر شناخته می‌شود. او مادام العمر به شدت مشروب خورد و در سن 59 سالگی بر اثر سیروز کبدی درگذشت.

ساتی در 17 مه 1866 در هانفلور، نرماندی به دنیا آمد و اولین فرزند بود.از آلفرد ساتی و همسرش جین لزلی (نام خانوادگی آنتون). جین ساتی یک پروتستان انگلیسی اسکاتلندی تبار بود. آلفرد ساتی، دلال کشتیرانی، یک آنگلوفوب کاتولیک رومی بود. یک سال بعد، ساتی ها صاحب یک دختر به نام اولگا و در سال 1869 یک پسر دوم به نام کنراد شدند. بچه ها در کلیسای انگلیکن غسل تعمید داده شدند. ...

منبع: مقاله "Erik Satie" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.