«مامِمی» پتی مک‌کورمَک با تابعی اختلال‌گرایانه به دختر دوازده‌ساله‌اش جِسیکا آن تا حد جنون شیفته است — تا جایی که وقتی می‌فهمد جِسیکا دوباره جایزه «دانش‌آموز سال» را نگرفته، برای حل مسئله قاتل معلمی می‌شود که او را معرفی نکرده است. او قتل را امری بی‌اهمیت می‌داند («تصادف کوچکی»)، اما کارآگاه پرونده به سرعت او را مظنون می‌یابد و بازرس بیمه‌ای که او نیز او را مظنون می‌داند سعی می‌کند به جسیکا آن نزدیک شود تا واقعیت را بفهمد.