خط داستانی
این نخستین مستند دانشجویی من بود. در تعطیلات عید سال ۱۹۸۰ با فیلم ۱۶ میلیمتری سیاه و سفید بازترمیمی گرفتم. به جز دو تمرین پنج دقیقه ای، سرنوشتش این بود که تنها فیلمی باشد که در کالج فیلم و تلویزیون آلمان شرقی ساخته ام و در پالِتسدورف پوتسدام-بابلزبرگ در شرق آلمان به طور عمومی نمایش داده نشد و تا پایان سال ۱۹۸۹ در انبار باقی ماند. این فیلم داستان مادری را روایت می کند که با پسرانش قهوه و کیک می نوشند و در حالی که تلاوی از یادآوردن نخستین باری که با پلیس درگیر شده اند را به بطور بیهوده ای سعی می کنند یادآوری کنند. دلیل ممنوعیت فیلم به این دلیل بود که لحنی بی پروای فیلم به زندگی جوانانی که از ایدئولوژی بی خبرند و حتی کارهای خود را جنایتهای ساده می پندارند، را نشان می دهد و نویسنده فیلم وجود آنان را همانگونه که هستند پذیرفته و صرفا می خواسته است آن را بررسی کند.
