خط داستانی
جایی در کشوری نیمه گرمسیری بازدیدکنندگان سفیدپوست جماعتی از کارگران سیاه پوست مزرعه را پُر می کنند تا شاخه های چای را خالی کنند آنها کنجکاو می نمایند گویا کیفیت برگهای چای را می سنجند هر جا گردشگران دوربین برداشته اند خواه در برابر حیوانات وحشی یا شترسواری ها یا در مواجهه با بدن های زنده یا روال های کار روزمره اکنون گاه به گاه خودشان نیز به دوربین نگاه می کنند برای آینده تا در خانه افتخاراً «کشف های عجیب» خود را نشان دهند این ژست ها تصویرسازی از سفر غربی و ساختن تصاویر است که بیش از یک قرن قدمت دارد نگاه شیفته به بیگانگان آنها را در قاب های از پیش ساخته ثابت می کند لیسل پونگر رد پای این نگاه را با استفاده از فیلم های ضبط شده آماتور و پیوند مجدد آنها به شیوه های نو دنبال می کند
