صدای قاهره

کایزر هنرمند خیابانی است که برای مردم آلودگی‌های اخیر را آموزش می‌دهد. او از این می‌ترسد که سانسور به شکل عمیق‌تری بازگردد چون «مردم زندان‌های خود را ساخته‌اند». در جای دیگر قاهره، هنر خیابانی با ابراز آزادی به صورت شاداب در حال رشد است. «اولین باری است که از کنار چیزهایی می‌گذرد که خوشبختی و رضایت را بیان می‌کنند» مرد پیری توضیح می‌دهد و لبخند می‌زند. کاریما منزلور رقص‌گر است که رقص او پیچیدگی‌های اجتماعی با حضور زنان پرده‌دار را بیان می‌کند. او اکنون به دسترسی به سالن‌های دولتی هنرمندان مستقل در دوران پیشین حساسیت دارد.