این چیزی است که به یاد دارم

مرد پیر دچار فراموشی به نام زارلیک پس از بیست و سه سال تحمل در سرزمین غریبه به خانه مادری باز می‌گردد. رویدادها در دهکده ای در قرقیزستان اتفاق می‌افتد که فرزند بزرگش کوبات او را می‌برد. در غیاب زارلیک بسیاری چیزها تغییر کرده است؛ اخلاق روستاییان، گرایش به جهان مدرن، رادیکالیزم اسلامی، جرم‌های رو به رشد و فساد اخلاقی و روحی در بارگاه دین. همسر زارلیک که امید بازگشت او را از دست داده به دین گرائیده و با مقامات محلی جایی گرفته است. گذشته روشن به زندگی Umsunai نفوذ می‌کند اما هیچ چیز زارلیک را به حرکت نمی‌آورد. اشتیاقی برای جمع‌آوری زباله جای همه چیز را می‌گیرد. آیا خاطره باز می‌گردد و آیا Umsunai از دست رفته خوشبختی را دوباره به دست می‌آورد در حالی که تعصبات سفت و فساد Clergy بر آنها فشار می‌آورد و عشق از بی‌خلاقی فرزانگی می‌کاهد؟