14 ژوئن 1941، ساعت 3 صبح. بیش از 40000 نفر از استونی، لتونی و لیتوانی توسط شوروی‌ها به سیبری تبعید می‌شوند. در میان آن‌ها، ارنا، یک دانشجوی فلسفه و مادر خوشبخت یک دختر کوچک است. او از همسرش جدا شده و به همراه دخترش به همراه دیگر زنان و کودکان به مناطق دورافتاده سیبری فرستاده می‌شود. با وجود گرسنگی، ترس و تحقیرهای وحشیانه، ارنا هرگز در پانزده سال آینده حس آزادی و امید به بازگشت به وطنش را از دست نمی‌دهد.