خط داستانی
با بازآوری، تام اندرسنرب باز میکشد به فصل دیگری از پژوهش پیوستهٔ خود دربارهٔ مناظر معماری، نمایش سینمایی آنان و رابطهشان با تاریخ، با تمرکز بر ۱۷ ساختمان و پروژه از معمار پرتغالی شناختهشده ادواردو سوتو دو مورا—برندهٔ جایزه پریکسکر ۲۰۱۱. این اثر با الهام از مفاهیم جزیگا ورتوف و تکنیکهای ای دوارد میدورِید در هر ثانیه تنها یک یا دو قاب فیلمبرداری میکند و بهطور استادانه آنچه سوتو دو مورا را اصیل میکند را به نمایش میگذارد: ادغام گذر زمان در طرحهای معماری، قرار دادن آنها در تاریخی همراه با مبارزههای طبقاتی و تغییرات اجتماعی، در تداوم با ویرانهها—که از آنجا برخاستهاند و به سوی آن بازمیگردند—و با طبیعت—which آنها را قاب میگیرد و آنها را قاب میگیرد.
