نیگینابی توااد Front runners

در مراسم ویژه ای در گشایش بازی های Pan Am 1999 در وینیپگ منیوبای این هفت مرد بومی در میانه های پنجاه سالگی وارد ورزشگاه شدند با قایق های جنگی یکی از آنها شعله بازی ها را به دست داشت هنگام آغاز بازی ها در سال ۱۹۶۷ ده پسر جوان ورزشکار برای دویدن ۸۰۰ کیلومتری با پیام کهن با شعله بازی ها انتخاب شدند اما وقتی دویدن به استادیوم رسیدند اجازه ورود با شعله به آنها داده نشد در عوض دوچرخه سوار غیر بومی این شرف را داشت سی و دو سال بعد از آن استان منیوبا با صدور عذرخواهی رسمی روبرو شد نُه تن از ده پسر جوان انتخاب شده برای دویدن شعله بازی ها از مدارس اقامتی بودند نیگینابی توااد روایتی از جدا کردن ورزشکاران بومی و ناامیدی و سوء استفاده در سیستم مدرسه است نیگینابی توااد FrontRunners داستانی از بقا امید آشتی و رویایی برای آغاز تازه ای است که از نفرت و نژادپرستی فراتر می رود