خط داستانی
وقتی برزیل در سال ۱۸۷۰ در برابر پاراگوئه پیروز شد جان او را حفظ کرد اما شهرت زنی را که به عنوان بزرگترین شر در خونریزی معرفی شده بود از بین نبرد. ایرلندیزاده اِلِیزا لینچ که شریک تمام عمر دیکتاتور فدریکو سولانو لوپز بود، توسط برزیل به عنوان نقشه کش و دزد و فاحشه توصیف میشد و در سال ۱۹۹۱ در کتابی با عنوان برترین زنان شیطانصفت جهان درج شد. در پاراگوئه، کشوری که به عنوان ملکه غیرمنتخبه محبوب زندگی میکرد، به عنوان قهرمان ملی شناخته میشود. علاقهمند به تناقض، محققان ایرلندی مایکل لیلس و رونان فَنینگ بیست و دو سال تحقیق کردند تا زندگینامه ای بنویسند که اساس مستندی منحصربهفرد و با درک انسانگرایانه توسط آلَن گیلسنان باشد. ترکیب مصاحبهها با بازسازیهای زندگی اِلِیزا — با بازی فوقالعاده توسط بازیگر ماریادویل — گِلِسنان با نهایت دلسوزی به نقاشی از زنی که به مردی مورد مزمت تبدیل شده بود، زندگی میبخشد.
