خط داستانی
در سال 1962، در پایان جنگ الجزایر، فعالان استقلال الجزایر از زندان رن آزاد میشوند. برای یک شب، فیلمساز یان لو ماسون از آنها فیلمبرداری میکند. آنها دیدگاه خود را درباره آینده الجزایر و جایگاه زنان در جامعه جدیدی که باید ساخته شود، بیان میکنند. پنجاه سال بعد، با فقدان صدای پسزمینه، رافائل پیلوزیو به دنبال این زنان میگردد. دو فرد ناشنوا به خواندن لبهای زنانی که توسط یان لو ماسون فیلمبرداری شدهاند، میپردازند و جملات و کلمات بریده بریدهای را که دوربین ثبت کرده، آشکار میسازند. این یک فیلم تحقیقی است که در آن چند فعال هنوز زنده، شهادتهای قدیمی خود را کشف کرده و داستان خاموش خود را برای ما روایت میکنند. بازسازی صدای گمشده در حالت تعلیق باقی میماند؛ هیچ پایان خوشی برای جبران غیاب و لغو عملیات وحشیانه زمان وجود نخواهد داشت. این یک فیلم مقالهای درباره سینما است که ناپدید شدن آنها را به تصویر میکشد و آنها را برای همیشه زنده نگه میدارد.
