روال روزمره اوتسومی و ست این است که ساعات بعد از مدرسه خود را صرف گپ زدن با یکدیگر در کنار یک رودخانه کنند. آنها از بازی‌های کلامی بی‌اهمیت هیجان‌زده می‌شوند، در مورد محتوای ایمیلی که قرار است به یک دختر ارسال کنند دچار اضطراب می‌شوند و گاهی اوقات در مورد یک مشکل جدی صحبت می‌کنند. این دو به طور بی‌پایان در گفت‌وگوهای بی‌معنا مشغول هستند گویی که این گفت‌وگوها معنای خاصی دارند.